Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
WÆJE swv.
I. ohne adverbialpräpos.
1. ohne object.
a. der wint wæt, wæje als er welle Barl. 257,14. 11 Pf. daʒ man den wint wæjen siht das. 210, 23. zu wilcher sît der wint wât (: gât) Geo. 38. a. Boreas wêget von septentrione leseb. 777,25. die winde wæjent MS. 2,13. a. die winde die sô sêre wænt gegen mir von Barbarîe das. 68. b. der wint wâte Wigal. 6866. troj. 175. b. 180. b. die winde wâten Flore 2022. der wint wête Pass. K. 25,10. ein starc wint in dô wæte (: stæte) Gregor. 1665. sîn geist u. sîn wint die hânt gewêget Griesh. pred. 2,4.
b. daʒ zeichen wîten wæte Servat. 1064. ob ir von loufe daʒ hemde wæt Türl. Wh. 98. a. trunzûne von in wæten gein den lüften Parz. 262,19. man sach dâ fiwer ûʒ helmen wæn das. 222,5. ûʒ dîner wunden jâmer wæt das. 160,26. daʒ im wæte ûʒer swarten bluot das. 155,2. vgl. 212,25. daʒ daʒ bluot after dem werde wæte Trist. 6934.
2. mit accusativ. daʒ fiur spranc von stâle sam eʒ wâte der wint Nib. 430, 4. er fuorte daʒ schiffel balde dannen, als ob eʒ wæte der wint das. 451,4. vgl. 184,2. eʒ enflüge od hete der wint gewæt, mit sturme ir niht geschadet was Parz. 226,16. der sêl heil hât er ganz hin gewæt verschleudert Hätzl. 1,29,5.
II. mit adverbialpräpos. starken liuten wæt der wint daʒ houbet abe Walth. 13,17. lâ mich den wint an wæjen, der kumt von mînes herzen küniginne MS. H. 1,15. a. daʒ fiwer si in an wæten Tundal. 56,44. der wint in nâch wâte Flore 3292 S. als ein sneller wint der wider unde vür wæt krone 74. b Sch. zu wên Pass. K. 384,86.