Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vûlen swv.
vûlen swv. BMZ faulen, verfaulen, putrere Dfg. 475 b . Glaub. Parz. Trist. Barl. Pass. ( Marlg. 20,47 ). si muosen in dem ellende vûlen und erstinken Rul. 69,3. nu lît eʒ (krût) ze unwerde und vûlet ûf der erde Warn. 1938. wann du schon fûlest in dem grunt Narr. 95,64. der lîp fûlet in der erden Renn. 23741. si (birn) müeʒen fûlen ib. 98. daʒ vleisch vûlet in der erde Albr. 35,132. swie grûne die (wînber) nû sint, die mûʒen v. ib. 34,94. dat de lîchame nit v. enmochte Marld. han. 81,4. mîne röcke fûlent in den snüeren gar Msh. 2,292 b . ich wæne, in wære lieber, daʒ eʒ (guot) fûlte und verdurb…