Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vrühtec adj.
vrühtec , vrühtic adj. BMZ frucht od. nutzen bringend, fruchtbar, ergiebig Trist. Konr. (nie rîche dorfte werden als edel noch sô frühtic Troj. 21203. ir rede und ir gedœne ist nützebære und frühtic Part. B. 43 ). Teichn. Such. u. md. denkm. ( germ. stud. 2,174. ein vruchtiger obʒboum Pass. 384,94. vruchtigeʒ leben ib. 69,1. 120,75. ein vruchtic lant ib. 255,20. an vruchtiger stat ib. 255,9. er hete vruchtigen bejac ib. 316,2. vruchtigeʒ wort ib. 343,36. 384,52. in vil vruchtigen êren ib. 343,30. si wolde sîn erlôst dirre wol vruchtigen nôt ib. 384, 64. ein fr. stam Md. ged. 3,43. ein fr. fruc…