Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
vrîge swv.
vrîe , vrîge swv. mache frei. 1. ohne bezeichnung des gegenstandes, von dem man frei gemacht wird. sîn andâht mag ein iegelich man nâch sînem willen leiten, frîen oder twengen Trist. 17052. gefrîet was daʒ hundelîn ( von ansprüchen anderer ) Wigal. 2314. gevrîgit stûnt der roub Jerosch. 95. b. gefrîet habt ir iuren muot, daʒ ir durch niemen niht tuot warn. 1223. — die sûche traf in alsô hart, daʒ in niht mochte vrîen alleʒ arzedîen Pass. K. 65,53. daʒ du si wollest vrîen das. 684,5. wir wurden drinne gefrîget myst. 290,28. — sô wil ich an ir vrîen mînes rehtes alsô vil krone 62. a Sch. dir was…