Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
volherten swv.
vol-herten swv. BMZ intr. ausdauern, -harren Rul. Leys. Bihteb. Erl. Evang. 313 a . daʒ wir volherten und stæte sîn Hpt. 16. 283,68. volherte er aber als er schol Sgr. 1882. swer volhertet unz an daʒ ende, der wirt behalten Br. 26 a . Spec. 140. er hieʒ si vollen herten an des gelauben pluote Zing. findl. 2. 25,40. an sîner lêrungen vollen hirten Br. O. 2 b . daʒ si in mangem ungemache in dîner minn volherdet hânt Wack. pr. 91,52 ; tr. bis zum ende aushalten: den strît v. Livl. M. 3089. Karlm. 117,31 ; ganz fest, entschlossen machen: du solt dich selber wiʒʒen ze volleherten in deiner gewissen…