Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vluor stm., stf.
vluor stm. BMZ stf. in statvluor; md. vlûr (flûre, flôre Mich. M. hof 43 ) —: flur, feldflur, saatfeld. reht als in eim vluore ( var. phlûr) tuot starc ungewiter Loh. 4602 u. anm. der hagel eines kornes fl. niht sô balde neiget Troj. 25976. der wint durch eines kornes fl. sô lobelîchen nie geswanc Turn. B. 772. biʒ manic vl. in dem lande wart ab gesniten Renn. 23691. gît der rîche got eine sangen von sîm breiten fluore Cgm. 100,109 a . umbe den fluer rîten Gr.w. 3,570. in den marken und in den flueren Mb. 41,205 ( 1345 ). den ohsen in den flôr slahen ib. 18,694. vlûr Mühlh. r. L. 175. Höfer 53…