Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
verkoufen swv.
ver-koufen swv. BMZ ver keufen bes. md. Ernst 796. 4382. Myst. 1. 21,7. Alsf. G. 195. Bu. 226,3. 6 ( 1360 ). Wp. G. 47 f. Rcsp. 1,158. Gr.w. 1,442. Arch. W. 22,122 ( 1456 ) —: tr. verkaufen, hin-, preisgeben, vendere (verköufen, -keufen) Dfg. 610 a . mit acc. d. s. Gen. Walth. Trist. Br. H. 57,6. 7. Prag. r. 9 ff. Meran. 7. 17. Rudolst. r. 217,81. Mz. 1,248. 2,524. Ad. 901 u. oft in urkk., s. auch die citate für verkeufen. daʒ leben v. Rab. 788. Ulr. Wh. 171 c . mîn leit ist gar verkoufet ib. 187 b . den ungelouben v., ablegen ib. 188 d . verkoufe dîne kurze tage Greg. 1624. al mîn êre wie hân…