Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
verderbe swv.
Lexer FindeB verderbe ( prät. verdarpte) swv. bringe zu schaden, richte zu grunde. 1. ohne genitiv. a. von lebenden wesen. ir swester wil si verderben MWVQVZ Iw. 222. sô verderbet daʒ er vil kûme mohte genesen MWVQVZ Wigal. 910. er wolte si haben verderbet MWVQVZ Griesh. pred. 2,28. sol si sô verderbet sîn erniedrigt, entehrt MWVQVZ Nib. 574,4. suln uns verderben diu wîp MWVQVZ das. 420,4. daʒ hât verderbet herren vil MWVQVZ Walth. 44,34. einen verderben tödten MWVQVZ MS. 1,149. a. die kristen verderben MWVQVZ Barl. 35,31. manegen man, daʒ volc verderben MWVQVZ Bon. 5,39. 26,39. — hât dich der…