Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
veimen swv.
veimen swv. BMZ als, wie schaum wegnehmen, abschäumen. der wil v. wîʒe steine Hpt. 18,79. lastermâleʒ veimet Wh. v. Öst. 64 a . daʒ honig von dem schaum vaimen Mgb. 344,24. got aller sünden tünste gar von dir geveimet hât Msh. 1,69 b . part. gefaimt, abgefeimt Beh. 49,20, ab gefaimt ib. 207,2. 285,10. vgl. vûmen;