Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
unsælec adj.
unsælec adj. 1. unselig, unglücklich. ich unsæliger, unsælec man Iw. 22. Parz. 326,28. 719,19. ich unsælec barn das. 488,19. ich unsæleger leie Mai 234,20. daʒ entroestet niht ein hâr einen unsæligen lîp Walth. 118,15. eʒ was ein gar unsælic man in einer stat geseʒʒen, dar inne er nie kein heil gewan MS. 2, 134. b. unsælec unde unwert bin ich Parz. 688,22. in hât unsælec getân aller sîner sælden wân Iw. 259. swaʒ man dem unsæligen tuot, sîn glücke wirt doch nimmer guot Er. 6005. der unsæligeste bistu Iw. 150. — verwünschend: des muoʒest du unsâlich sîn En. 282,24. 343,38 E. daʒ deʒ ros unsælec…