Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
¹tôgân stv.
1 tôgân , tû- , stv. ( Präs. : Ind. 2. Sg. -geyst, 3. Sg. -gât, -geyt ; Konj. 3. Sg. -gâ ; Prät. : Ind. 3. Sg. -ginc, -genc, 1. Pl. [Inversion:] ginge tô, 3. Pl. -gingen ; Konj. 3. Sg. -ginge ; Part. Prät. -gegân, -gegangen ): 1. herantreten, herankommen , herzugehen, „ tuͦgan, congredi” (SL: Hamb. dt.-lat. Gl.), „ Toghan adire accedere aggredi” (Voc. Strals. ed. Damme 409), „ Tokamen togan accedere” (ebd. 411), „ Totreden i.