Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
tôdecken swv.
tôdecken , swv. : zudecken, mit einem Deckel versehen, „Tegere, de-, operire to decken ” (De Man 228), „ Tolegghen todecken id. [apponere]” (Voc. Strals. ed. Damme 412), „ legge se in eine schoͤttel / decke se to / dat se nicht koldt werden ” (Kakeboeck A 3 r ), ( Part. Prät. :) zugedeckt , „ Eyn wortele edder twey van cytolosen ... in eyn half quartyr nyges beyres in eyne thodeckeden kannen eyn nacht eynen dach ghelecht ” (Prompt. med. ed. Seidensticker 101); — mit einer Decke einhüllen, zudecken , „ lat dy warme todecken dattu swetest ” (Goth. Arzneib. 146); — mit Erde bedecken, zuschütten, …