Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
tochtermann
tochtermann , m. filiaster, gener Dief. 235 a . 259 c , schon mhd. tohterman statt des ältern eidam: welt ir daʒ botenbrôt mir geben, ich zeige iu iuwern tohterman. Mai u. Beaflor 233, 19 ; in wart ze helfære mîn tohterman Achilles dar umb gesant. Konrad troj. krieg 44421 ; Heinrich der dirte, des vordern Cuonrates dohterman. Closener 36, 1 ; donoch mahte Leo sinen dohterman ... zuom houbetmanne. Königshofen 385, 5 ; der schweher aber, .. das er dem dochterman sinen kumer ... dester ringer machte, naigt er sich den dochtermann ze trösten. Tünger facet. 114 Keller; schweig mein lieber tochterma…