Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
strītbār Adj.
strītbār , Adj.
- nhd.
- streitbar, bewaffnet, kriegerisch, kampfestüchtig, kriegstauglich, waffenfähig, kampfbegierig, händelsüchtig
- Vw.:
- s. un-*
- Hw.:
- vgl. mhd. strītbære
- E.:
- s. strīt (1), bār (2)
- W.:
- s. nhd. streitbar, Adj., streitbar, DW 19, 1339?
- L.:
- MndHwb 3, 548 (strîtbâr), Lü 386af. (strît-/strîtbar)
- Son.:
- strītbēr und strītbōr örtlich beschränkt