lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Sprock

nhd. bis Dial. · 8 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MeckWB
Anchors
11 in 8 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
28
Verweise raus
12

Eintrag · Mecklenburgisches Wb.

Sprock n.

Bd. 6, Sp. 692
Wossidia Sprock selten Spröck n. 1. eig. Reisig, dünnes, trockenes Sammelholz: '8 s. dem klockenluder vor dat sprock von der kerken to bringende' (Wi 1541) Schill.-Lübb. 4, 347b; srǫk Jac. 1, 52; Spröck LuLudwigslust@StresendorfStres; fin Sprock HaHagenow@RedefinRed; mit Sprock böten Gillh. Idiot. 4; im Wagenwulfreim: wat deit hei (der Wolf) dor? — Söcht Sprock tausam Wo. Sa.; im geflochtenen Zaun: wat krüppt dörch 'n Tun un rög't nich Stock noch Sprock an? (Rätsel von der Sonne) V. 1, 372 a; du sast verwäsen as de Sprock in 'n Tun im magischen Spruch gegen Inschott PaParchim@BurowBur; Bartsch 2, 435; ick wil ... verdrögen als een Sprock in dem Thun (Beteuerung) Mantz. Sel. 5, 48; Ruh. 8, 63; bildl.: bi grot Hitt drög't dat Gras tau Spröck LuLudwigslust@ZiegendorfZieg; Sprock Abfälle beim Rummeln des Getreides Klüß. Zss.: Adebors-, Kreihen-, Tunsprock. Syn. Sprick. Mnd. sprok(ke). Dä 454b; Da. 207b; Kü. 3, 241; Me. 4, 786; Teu. 2, 8. 2. übertr. die aus kleinen Steinchen und Teilen von Rohrstengeln bestehenden Gehäuse, in denen sich die Larven der Köcherfliegen, trichoptera, befinden, und diese Larven selbst HaHagenow@BelschBelsch; Mi 85b; von Anglern als Köder benutzt Schmidt Gad. 3, 170; Schill. Kr. 2, 19b; Arch. Landesk. 1864, S. 22; Wa; Sprock, dat sünd Wörmer, dee fräten de Netten an Gü; Sprak ebda; entstellt Sprott MaMalchin@Hohen DemzinHDemz. Da. 207b Sprott; Kü. 3, 242; Teu. 2, 8.
1321 Zeichen · 44 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Sprock

    Adelung (1793–1801) · +4 Parallelbelege

    Sprock , adj. et adv. welches nur im Niederdeutschen üblich ist, wo es spröde, zerbrechlich bedeutet, daher eine Art seh…

  2. modern
    Dialekt
    Sprockn.

    Mecklenburgisches Wb. · +5 Parallelbelege

    Sprock selten Spröck n. 1. eig. Reisig, dünnes, trockenes Sammelholz: '8 s. dem klockenluder vor dat sprock von der kerk…

Verweisungsnetz

34 Knoten, 34 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Kompositum 23 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit sprock

40 Bildungen · 39 Erstglied · 0 Zweitglied · 1 Ableitungen

sprock‑ als Erstglied (30 von 39)

Sprockholz

SHW

Sprock-holz Band 5, Spalte 1245-1246

Sprocktag

SHW

Sprock-tag Band 5, Spalte 1245-1246

sprockaas

DWB

sprock·aas

sprockaas , n. die larve der frühlingsfliege, wassermotte, phryganea bei den fischern, von denen sie als köder gebraucht wird. Nemnich 2, 95…

Sprockeemk

MeckWB

Sprockeemk und andere Formen f. Ameise, bes. die Rote Waldameise, formica rufa, die vornehmlich aus Nadeln, aber auch aus kleinen Reisigstüc…

Sprockeemkenbuck

MeckWB

sprockeemk·en·buck

Sprockeemkenbuck m. 'Ameisenbock'; spottend: de Laupiner hollen sick ümmer 'n poor Sprockeenkenbück, dee slachten se, wenn se fett sünd (191…

sprockel

DWB

sprockel , subst. , was sprock 1, mnd. sprockel, n. dürres, leicht zerbrechliches reisig, leseholz. Schiller-Lübben 4, 317 a ( aus den beleg…

Sprockelbohnen

PfWB

sprockel·bohnen

Sprockel-bohnen f. Pl. : ' Speise aus geschnittenen Bohnen und Kartoffeln ', Sprockelbohne [ NW-Deidh ]; vgl. Brockelbohnen .

Sprockelholz

RhWB

sprockel·holz

Sprockel-holz (s. S.) -ǫkəl- Kemp-Brüggen , Klev ; -k- Mettm-Langenbg n.: dürres Reisig.

sprockelig

SHW

sprockelig Band 5, Spalte 1245-1246

sprockeln

DWB

sprock·eln

sprockeln , verb. 1 1) nass. ( in Heidesheim ) die sprockeln auflesen. Kehrein 1, 385 , ebenso ndl. sprokkelen, holz sammeln, nach J. Grimm …

sprocken

DWB

sprocken , verb. 1 1) in den folgenden stellen im sinne von ( holz ) abschneiden, abbrechen oder von ( holz ) sammeln. vgl. sprockeln 1 und …

Sprocker

MeckWB

Sprocker m. wie Sprockeemk: šprǫkər Blume 27.

Sprockes

RhWB

Sprockes -ogəs abseits Merz-Stdt Sg. t. m.: in der Wend.: De Spr. met äm machen ihn zum besten halten.

sprockheister

DWB

sprock·heister

sprockheister , m. in Ost- und Westpreuszen die strauchelster, der graue würger, lanius excubitor. Frischbier 2, 357 b . wol zu sprock, subs…

Sprockhövel

Meyers

sprock·hoevel

Sprockhövel , 1) Dorf, s. Niedersprockhövel . – 2) ( Obersprockhövel ) Dorf im preuß. Regbez. Arnsberg, Kreis Schwelm, bei Niedersprockhövel…

Sprockholt

MeckWB

sprock·holt

Sprockholt n. wie Sprock 1 Sta AStrel ; an 'n Strand, mang dat Sprockholt, söcht' hei sick 'n Knüppel Lehm. Ith. 84. Kü. 3, 241; Me. 4, 787.

sprockholz

DWB

sprock·holz

sprockholz , n. in Ost- und Westpreuszen dünnes astholz, im gegensatz zu lagerholz, auch die ausgebaggerten holzrestchen und borkenstückchen…

sprockig

MeckWB

sprockig leicht brechend, vom Holz Ha Red . Me. 4, 786.

sprockigkeit

DWB

sprockig·keit

sprockigkeit , f. , sprötigkeit ò sprödigkeit, scagliosità, agrezza, scabbrosità, crudezza, it. magrezza. Kramer deutsch-ital. dict. 2 (1702…

Sprockmad'

MeckWB

sprock·mad

Sprockmad' f. Larve der Köcherfliege, vgl. Sprock 2 Sta AStrel ; E. Boll Hs.; in 'n Duwick un in 'n Ruhrhalm sitt de Sprockmad' in Wa Wred ;…

Sprockmirr

MeckWB

Sprockmirr f. wie Sprockeemk: šprǫkmįr Blume 27; Sprockmirken Wa.

Ableitungen von sprock (1 von 1)

Sprocke

Meyers

Sprocke ( Sprockwürmer ), s. Köcherjungfern .