Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
sîhan st. v.
sîhan st. v. , mhd. sîhen st. v., nhd. seihen sw. v. ; as. sīhan ( s. u. ), mnl. sien st. sw. v. ; afries. sīa; ae. séon; an. sía sw. v. — Graff VI,133. Praes.: sih-: 1. sg. -u Gl 2,45,4 ( Paris lat. 16668, Hs. 8. oder 9. Jh. ). 161,17 ( Eins. 15, Hs. 9. Jh. ). 4,326,30 ( clm 14456, Gll. 9. Jh.? ); -o 2,161,18 ( Eins. 15, Hs. 9. Jh. ). 677,34. 3,497,37. 4,136,35 ( Sal. c ); -e 184,33; -on 3,64,10 ( SH A; zur Übernahme der Endg. der schwachen Verben vgl. Braune, Ahd. Gr. 16 § 305 Anm. 4 ). 4,204,30; 3. sg. -it 1,688,24 ( M ); -et 4,347,2 ( lat. 1. Sg. ); 3. pl. -ant 1,721,8 ( 12. Jh.; oder part…