lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

sîdîn

ahd. bis mhd. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

BMZ
Anchors
5 in 5 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
14
Verweise raus
10

Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

sîdîn adj.

Bd. 3, Sp. 262b
sîdîn adj. seiden, von seide. sîden (im reime) Flore 2878 S. vgl. Gr. 2,179. olosericum gar sîdîn, bombicinum halb sîdîn voc. o. 13,82. 83. sîdîn lachen Parz. 14,23. sîdîn gewête Pass. K. 484,65. hemde Nith. 35,4. wâfenhemde Nib. 408,1. sîdîne hûben Diemer 161,15. ein sîdîn tweheln Parz. 237,10. ein tuech daʒ seidein was Suchenw. 30,58. sîdîniu vürbüege Nib. 75,2. sîdîne riemen MS. 1,38. b. snüere sîdîn Parz. 51, 16. die swenkel sîdîn das. 314,3. ein gezelt sîdîn das. 710,21. sîdîn hütten Nib. 551,3. einn sîdîn segel Parz. 58,5.
536 Zeichen · 39 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    sîdînadj.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    sîdîn adj. , mhd. sîdîn, nhd. seiden; mnd. sîden, mnl. sidijn; afries. sīden; ae. síden. — Graff VI,163 f. sid-in: Grdf.…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    sîdînadj.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +2 Parallelbelege

    sîdîn adj. seiden, von seide. sîden ( im reime ) Flore 2878 S. vgl. Gr. 2,179. olosericum gar sîdîn, bombicinum halb sîd…

Verweisungsnetz

11 Knoten, 15 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Kompositum 6 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit sidin

3 Bildungen · 3 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

Ableitung von sidin

sid + -in

sidin leitet sich vom Lemma sid ab mit Suffix -in.

sidin‑ als Erstglied (3 von 3)

sîdînroc

EWA

sidin·roc

sîdînAWB adj., in Gl. seit Anfang des 12. Jh.s: ‚aus Seide, seiden; sericus, sericea‘ (mhd. sîdîn adj. ‚aus Seide‘, frühnhd. seiden adj. ‚au…

sîdîntuoh

EWA

sîdînAWB adj., in Gl. seit Anfang des 12. Jh.s: ‚aus Seide, seiden; sericus, sericea‘ (mhd. sîdîn adj. ‚aus Seide‘, frühnhd. seiden adj. ‚au…