Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
schuolære st. M.
schuolære , st. M. nhd. Schüler, junger Geistlicher, Hilfsgeistlicher, Student, auf Schulen Erzogener ÜG.: lat. dyscolus Gl, scholaris VocOpt Vw.: s. kōr-, streb-* Hw.: vgl. mnl. scholare, mnd. schȫlære* Q.: Enik, GTroj, HvNst, Ot, EckhV, Hiob, MinnerII, Seuse, Schürebr (FB schuolære), Buhlschaft, Gl, HandfWien, Herb, Jüd, Köditz, MarLegPass, PassIII, PuS, ReinFu, Renner, Rosenplüt, Rudolst, StatDtOrd, Tund, Urk, VocOpt, VRechte (um 1160), WälGa E.: ahd. skuolāri* 5, scuolāri, st. M. (ja), Schüler, Jünger; s. lat. scholāris, M., zur Schule Gehöriger; vgl. lat. schola, F., Untersuchung, Abhandl…