Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
schelmenbein n.
schelmenbein , n. bein, gebein, knochen von einem toten körper ( vgl. schelm 1): so ein rosz ein gewächs hat, dasz es daran hinckt, so nimb schelmenbain, und mercke das ort wo es ligt, und wie es ligt, reibs dem rosz wol uber den bainwachs, es darff nit offen seyn, und leg dann dasz schelmenbain wider an sein statt, aller massen wie es zuvor gelegen, so last der gaul vom hincken, dises ist wol etwas frembdes, aber offt probiert worden. Seutter rossarzn. (1599) 285 ; das was eyn grosz dorheyt der welt das man leidt eyn so mächtig gelt an gräber, do man würffet hyen den äsch sack, und die schelm…