Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
Satanas st. M. (a)
Satanas , st. M. (a)
- nhd.
- Satan
- ne.
- Satan (M.)
- ÜG.:
- lat. daemonium H, diabolus H, Satanas H
- Hw.:
- vgl. ahd. satanās (st. M. a)
- Q.:
- H (830)
- E.:
- germ. *satan-, M., Satan, Teufel; s. lat. satanās, M., Widersacher, Feind, Teufel; gr. σατανᾶς (satanas), M., Widersacher, Satan, Teufel; hebr. sātā́n, M., Widersacher, Feind Gottes
- W.:
- mnd. Satan, N., Satan; B.: H Nom. Sg. satanas 1114 M C, 2586 M C, 4624 M C, 4659 M C, 5428 C, 5440 C, Gen. Sg. satanases 2273 M C, Dat. Sg. satanase 1042 M C, 5435 C, Akk. Sg. satanasan 1031 M, 1108 M, satanase 1031 C, 1108 C; Kont.: H craftag fîund hetteand herugrim Satanas selƀo 4659
- Son.:
- vgl. Behaghel, O., Die Syntax des Heliand, 1897, S. 230