salto

salto -avi, -atum, -are 1. hin und her springen, ‚tanzen‘ (die Melodiebewegung betreffend) 2. einen Intervallsprung ausführen, ‚springen‘ — 1. to jump around‚ ‘to dance’ (with respect to melodic motion) 2. to perform an intervallic leap‚ ‘to spring’ 1 hin und her springen, ‚tanzen‘ (die Melodiebewegung betreffend) — to jump around‚ ‘to dance’ (with respect to melodic motion) [s.XI] LmLHermann. mus. p. 65 (p. 148a): dorium gravem vel nobilem, frigium incitatum vel saltantem. LmLComm. Guid. 76 p. 146: cognoscitur authentus (sc. protus) esse quodam lascivo impetu impulsae et saltantis vocis. LmLIoh. Cott. mus. 10, 20: Nam cantus nunc in gravibus vagatur, ... nunc in acutis quasi saltando movetur, ut in antiphona illa „Veterem hominem“ (inde LmLAnon. Pannain p. 107. LmLIoh. Aegid. 13, 12. LmLIac. Leod. spec. 6, 35, 11. LmLTrad. Holl. VIII 22, 35). [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 6, 51, 6: cantus graves et maturi, non saltantes, non acuti. LmLIac. Leod. spec. 7, 9, 10: aliqui nimis hoketant, nimis voces suas in consonantiis frangunt, scandunt et dividunt et in locis inopportunis saltant, hurcant, iupant. LmLHeinr. Eger 5 p. 48: Quintus (sc. tonus) est modestus, laetus, dulcis et voluptuosus recreans aliquando saltando et consolans. ibid.: Septimus saliens dicitur seu saltans, suavis, lascivus atque iucundus. LmLHeinr. Eger 5 p. 49. 2 einen Intervallsprung ausführen, ‚springen‘ — to perform an intervallic leap‚ ‘to spring’ [s.XIII] LmLMus. man. 52, 28: sive saltando, sive simpliciter [] gradiendo. Ton. Sar. p. 3-5. Ton. Sar. p. 20. Ton. Sar. p. 27: Omnis antiphona quarti toni, que incipit in ⋅de⋅solre et gradatim ascendit ad ⋅ge⋅solreut grave vel statim saltat a ⋅de⋅solre usque ad ⋅a⋅lamire. ibid. al. Ton. Sar. p. 34. Ton. Sar. p. 37. Ton. Sar. p. 45-46. Ton. Sar. p. 50. LmLEngelb. Adm. 1, 14, 5: Dyatesseron enim ... fit saltando per ascensum vel descensum obmissis mediis ab unaquaque voce ad quartam supra se vel infra se. LmLEngelb. Adm. 3, 10, 13. [s.XV] LmLIoh. Olom. 7 p. 37: Versus: Saltat in octavam modus extremus diapason. LmLIac. Twing. p. 118, 6: que in ⋅e⋅lami inchoantur (sc. antiphone) et gradatim vel saltando ascendunt. LmLIac. Twing. p. 124, 7-13. LmLIac. Twing. p. 142, 13: Ut mi sol quintus (sc. tonus) saltat. LmLTact. Concordanciarum p. 173, 31: quando aliquis tactus ascendit sive descendit clausulatim non per saltando (pro persaltando?) ut sic ⋅c⋅d⋅e⋅. LmLTrad. Holl. I 2, 15, 8. LmLTrad. Holl. II 4, 87: Quando vero cantus primi toni incipit suum tropum in ⋅D⋅solre, et saltat in principio in ⋅a⋅lamire (inde LmLTrad. Holl. V 4, 208). LmLTrad. Holl. II 4, 182: antiphonas a ⋅G⋅solreut per tonum in ⋅a⋅lamire punctatim surgentes, ab ⋅a⋅lamire vero per semiditonum in ⋅c⋅solfaut saltantes non sub ligatis figuris et signis neumarum (inde LmLTrad. Holl. V 4, 321). LmLTrad. Holl. II 4, 228 (inde LmLTrad. Holl. V 4, 369). LmLTrad. Holl. II 4, 313 (inde LmLTrad. Holl. V 4, 452). LmLTrad. Holl. V 4, 211. LmLTrad. Holl. V append. 2, 8. Trad. Holl. XIII 3, 138 comm. Trad. Holl. XIII 3, 152 comm. Trad. Holl. XIII 3, 169 comm. LmLCompos. Natura 1, 6: Nec eciam debet (sc. carmen) semper saltare sursum et deorsum. LmLCompos. Natura 2, 18. Trad. Holl. XV 10, 57-86. LmLLad. Zalk. A 61. LmLLad. Zalk. A 70. LmLLad. Zalk. B 20. LmLMich. Keinsp. ton. 97. LmLAnon. Couss. I p. 446a: Item notandum, quod plures imperfectae (sc. species) possunt sequi invicem una post aliam sicut plures tertiae aut plures sexte sive decime ascendendo sive descendendo et hoc gradatim, non saltando per quartam vel per sextam. ibid.: Item discantus non debet multum saltare per magnas species sicut per quintas, sextas aut septimas aut octavas, sed aliquando potest, non autem sepius. Trad. Holl. XVII 317. Trad. Holl. XIV 10, 41. LmLContr. Consonantia 23: gradatim ascendendo, non multum saltando (sim. LmLContr. Contr. est ars 7). LmLContr. Contr. est ars 8-11.