Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
rouhhen sw. V. (1a)
rouhhen , sw. V. (1a)
- nhd.
- „rauchen“, opfern, ein Rauchopfer darbringen, Weihrauch opfern, räuchern, beräuchern, mit Räucherwerk versehen (V.)
- ne.
- „smoke“ (V.), sacrifice (V.)
- ÜG.:
- lat. adolere Gl, incensum (= rouhhen subst.) O, T, suffire Gl, supplicare nidoribus N, turificare Gl, vaporare Gl
- Vw.:
- s. gi-
- Q.:
- Gl, N, O, OT, T (830)
- I.:
- Lbd. lat. incensum, supplicare nidoribus, turificare
- E.:
- germ. *raukjan, sw. V., rauchen, opfern; idg. *reug-, *h₁reug-, V., erbrechen, rülpsen, Pokorny 871?; s. idg. *reu- (1), *rēu-, *rū̆-, *h₃reuH-, V., brüllen, brummen, murren, Pokorny 867
- W.:
- mhd. rouchen, st. V., rauchen, riechen, räuchern, beräuchern
- nhd.
- rauchen, sw. V., rauchen, Rauch von sich geben, DW 14, 242
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 7, 1185 (rouhhen), ChWdW9 681a (rouhhen), EWAhd 7, 679
- Son.:
- TrT23 = Bremer Aldhelm-Glossar (Bremen, Staats- und Universitätsbibliothek Ms. b. 52)