Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
rô
(im Komp. hraobant ‚Fessel‘ der LBai bereits
Ende des 8. Jh.s): ‚roh, frisch, unbearbeitet, rau,
grausam; crudus, cruentus, recens, severus‘
〈Var.: hr-; rao, rau, rauu-, roh, roô, rôoh, roû,
rouu-, rov〉. – Mhd. rou, gen. rouwes, rô, gen.
rôwes, râ, gen. râwes, rôch, gen. rôhes, rouch,
gen. rouhes ‚roh (konkret und übertr.)‘, nhd.
roh adj. ‚ungekocht, ungebraten, unfertig, un-
bearbeitet, blutig (vom Fleisch), grob, gefühl-
los, verletzend‘.