Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ramma (st. sw.?) f.
ramma ( st. sw.? ) f. , mhd. ramme st. f., nhd. ramme; mnd. ramme sw. f. ( vgl. Lasch-Borchling, Mnd. Hwb. 2,1854 s. v. ramme 2 ). ramma: nom. sg. Mayer, Glossen S. 21,20 ( Darmst. 739, Gll. 9. u. 10. Jh. ). Rammbock: ramma [ a tertiae quoque declinationis nominibus supra dictis ... fiunt derivationes verborum per singulas terminationes ... in es, ] aries [ arieto, arietas , miles milito militas, Eut., Ars 458,26 ]. Vgl. rammo.