Pfeifer_etym
radio·aktiv
Radioaktivität f. in der Physik die Eigenschaft der instabilen Atomkerne bestimmter Isotope, bei Zerfall eine charakteristische Strahlung au…
Pfeifer_etym
radio·aktivitaet
Radioaktivität f. in der Physik die Eigenschaft der instabilen Atomkerne bestimmter Isotope, bei Zerfall eine charakteristische Strahlung au…
LDWB2
radio·amateur
Ra|dio|ama|teur m. (-s,-e) radioamatur (-s) m.
LDWB1
radioamatur [ra·dio·a·ma·tūr] m. (-s) Radioamateur m., Funkamateur m.
LDWB1
radio·amaturia
radioamaturia [ra·dio·a·ma·tū·ria] f. (-ies) Radioamateurin f.
LDWB2
radio·ansager
Ra|dio|an|sa|ger m. (-s,-) 1 radiopresentadú (-dus) m. 2 radioanunziadú (-dus) m.
LDWB1
radio·anunziadessa
radioanunziadëssa [ra·dio·a·nun·zia·dës·sa] f. (-sses) Radioansagerin f.
LDWB1
radio·anunziadu
radioanunziadú [ra·dio·a·nun·zia·dú] m. (-dus) Radioansager m. , Radiosprecher m .
LDWB1
radio·ascutadessa
radioascutadëssa [ra·dio·a·scu·ta·dës·sa] f . (-sses) Rundfunkhörerin f.
LDWB1
radio·ascutadu
radioascutadú [ra·dio·a·scu·ta·dú] m. (-dus) Rundfunkhörer m.
LDWB1
radioatif [ra·dio·a·tīf] adj. (-s, -iva) ‹fis› radioaktiv ◆ rais radioatifs radioaktive Strahlen.
LDWB1
radioativité [ra·dio·a·ti·vi·tẹ́] f. (-tés) ‹fis› Radioaktivität f., Strahlenbelastung f. ◆ radioativité alfa ‹fis› Alpha-Aktivität f .; rad…
LDWB1
radio·canal
radiocanal [ra·dio·ca·nāl] m. (-ai) Funkkanal m.
LDWB1
radio·carbonich
radiocarbonich [ra·dio·car·bǭ·nich] adj. (-cs, ca) ‹fis› Radiokarbon... ◆ analisa radiocarbonica Radiokarbonmethode f.
LDWB1
radio·comunicaziun
radiocomunicaziun [ra·dio·co·mu·ni·ca·ziụŋ] f. (-s) Funkverkehr m.
LDWB1
radio·cronica
radiocronica [ra·dio·cro·ni·ca] f. (-ches) Reportage f. → LDWB1 reportaje.
LDWB1
radio·difujiun
radiodifujiun [ra·dio·di·fu·jiụŋ] f. (-s) Rundf unk m., Funk m., Radio n.
LDWB1
radio·drama
radiodrama [ra·dio·drā·ma] m. (-mesc) Hörspiel n.
LDWB2
radio·durchsage
Ra|dio|durch|sa|ge f. (-,-n) anunzia radiofonica f.
LDWB2
radio·empfang
Ra|dio|emp|fang m. (-[e]s) radiorezeziun (-s) f.
PfWB
radio·fimmel
Radio-fimmel m. : ' leidenschaftliche Besessenheit aufs Radiohören '. Man klagt über rückläufigen Theaterbesuch, weil alles de Radiofimmel h…
LDWB1
radio·fon
radiofon [ra·dio·fọ̄n] m. (-s) Funk m.
LDWB1
radiofonia [ra·dio·fo·nī·a] f. (-ies) Funkwesen n., Radiofonie f.
LDWB1
radiofon·ich
radiofonich [ra·dio·fǭ·nich] adj. (-cs, -ca) Rundfunk..., Radio..., Funk...
LDWB1
radiofon·ist
radiofonist [ra·dio·fo·nịst] m. (-sć) Funker m. ◆ radiofonist amatur Amateurfunker m.
LDWB1
radiofonista [ra·dio·fo·nị·sta] f. (-tes) Funkerin f.
LDWB1
radiografadú [ra·dio·gra·fa·dú] m. (-dus) ‹med› Röntgenapparat m.
LDWB1
radiografé [ra·dio·gra·fę́] vb.tr. (radiografëia) ‹med› röntgen, mit Röntgenstrahlen durchleuchten.
LDWB1
radio·grafia
radiografia [ra·dio·gra·fī·a] f. (-ies) ‹med› Röntgenaufnahme f., Durchleuchtung f.
LDWB1
radio·gram
radiogram [ra·dio·grạm] m . (-s) ‹med› Radiogramm n.