Eintrag · Köbler Ae. Wörterbuch
rūna sw. M. (n)
rūna , sw. M. (n)
- nhd.
- Rauner, Ratgeber
- Vw.:
- s. ge-, hėlle-
- Hw.:
- s. rūn
- E.:
- germ. *rūnō-, *rūnōn, *rūna-, *rūnan, sw. M. (n), Vertrauter, Freund; s. idg. *reu- (1), *rēu-, *rū̆-, *h₃reuH-, V., brüllen, brummen, murren, Pokorny 867
- L.:
- Hh 264, Hall/Meritt 285a