Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
pfinne st. F., sw. F.
pfinne , st. F., sw. F.
- nhd.
- „Finne“, Nagel, Hautausschlag
- ÜG.:
- lat. mancor Gl
- Hw.:
- vgl. mnl. vinne, mnd. vinne (1)
- Q.:
- Berth (um 1275), Gl, Myst, NP, Voc
- E.:
- germ. *penna-, *pennaz, st. M. (a), Spitze, Rinne; s. lat. pinna, F., Mauerzinne, Mauerspitze; vgl. idg. *bend-, *bn̥dno-, Sb., (hervorspringende) Spitze, Pokorny 96
- W.:
- s. nhd. (ält.) Finne, F., Blase, Pustel, DW 3, 1665, DW2 9, 521
- L.:
- Lexer 159b (phinne), Hennig (pfinne), LexerHW 2, 247 (phinne), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 495a (phinne), III, 323b (vinne)