Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
pagament n.
pagament , n. , mhd. pagamënt, pagemënt, pagimënt, contrahiert paimënt n. m. ( Lexer 2, 196 f. ), mnd. pagiment, pagament, pagement, payement, pagemunt, pagimunt ( Schiller-Lübben 3, 292 b ), entlehnt aus mlat. pagimentum, ital. pagimento, franz. payement von pagare ( lat. pacare). Diez 4 232. 1 1) die zahlung, besonders die art der zahlung bis zum eintritt einer beschlossenen auszerkurssetzung von münzen. Schm. 2 1, 390. Lexer 2, 196 ( vom j. 1395). 2 2) die geldwährung Dief. 405 b : die selben vrîen .. hânt gegeben zu stûre ... lxxxii march ir pagimentis. weisth. 1, 814 ( vom j. 1303); 7½ sc…