Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ouhhôn sw. v.
sw. v., mhd. ouchen; ae. éacian; an. auka; vgl. as. ôkian, mnd. ken, mnl. o(e)ken sw. v. — Graff I,119.
auhh-: 2. sg. conj. -oes Gl 1,217,16 (R); 2. sg. imp. -o 17 (K; -au-); ke-: part. prt. -ot S 201,38 (B). — auch-: inf. -on S 245,13 (B); dat. sg. -onne H 8,9,1; ka-: part. prt. dat. pl. -otem Gl 2,231,10 (S. Flor. III 222 B, Gll. 9. Jh.?); -ten ebda. (Wien 949, 9. Jh.); ouchont: 2. pl. imp. Thoma, Glossen S. 14,18. — auhchomes: 1. pl. conj. S 257,5/6 (B).
Verschrieben: ke-auhhoti: part. prt. Grdf. oder nom. sg. f. S 202,10 (B; -i vielleicht durch folgendes indi veranlaßt, s. 1b, oder flektierte Form -tiu mit vergessenem oder apokopiertem u (?), vgl. Steinm. z. St.). 1) jmdm. etw. dazugeben, etw. hinzufügen: a) mit Akk. d. Sache u. Dat. d. Pers.: .. desem tagum auhchomes uns edesuuas demv kiuuonin .. theonostes unsares: kapet suntriclihchiv, mvaso .. tranh furipurt ergo his diebus augeamus nobis aliquid solito pinso (l. penso) servitutis nostrae: orationes peculiares, ciborum et potus abstinentiam S 257,5/6 (zu augere ‘hinzufügen’ vgl. Mlat. Wb. I,1217); in passivischer Konstr.: az erist suahhat rihhi cotes .. reht sinaz .. desiu alliv (sc. Essen, Kleidung) sint keauhhot iu primum quaerite regnum dei et iustitiam eius et haec omnia adicientur vobis 201,38; b) nur mit Akk. d. Sache/abstr. Akk.: .. arbeit .. mera, in selbsvanv .. kiuualtidu .. piderbe eouuit (sc. an Speise) auchon quod si labor forte factus fuerit maior in arbitrio et potestate abbatis erit, si expediat, aliquid augere S 245,13 (zu augere ‘hinzufügen’ vgl. Mlat. Wb. a. a. O.); in passivischer Konstr.: erchenne ... daz in tage dera suana dero selbono allero selono ist erkebanteer rediun âno zuifal keauhhoti (l. keauhhot oder -otiu, s. Formenteil) indi dera sina sela agnoscat ... quia in die iudicii ipsarum omnium animarum erit redditurus rationem, sine dubio addita et suae animae 202,10; c) Glossen: ni auhhoes non adicias Gl 1,217,16. ni zo ni uuirf ni auhho non adicias non addas 17. kaauchotem [cum deo delinquimus, nequaquam satisfacimus si ab iniquitate cessamus, nisi voluptates quoque quas dileximus, e contrario] appositis [lamentis insequamur, Greg., Cura 3,30 p. 88] 2,231,10. 2) etw. vermehren: a) im präpos. Inf.: za auchonne ni si hehtim hupilo spano simbulum hungar addendis non sit praediis malesuada semper famis H 8,9,1 (hierher nach der lat. Vorlage; zu addere ‘vermehren’ vgl. Thes. I,591 f.; zur Übers. des lat. Gerundivs durch einen präpos. Inf. mit dem dazugehörigen Subst. im urspr. durch die lat. Vorlage zu erwartenden Kasus vgl. v. Guericke S. 93 f.; oder ist addere vom Übersetzer als ‘hinzufügen’ aufgefaßt (?), dann zu 1a, so Siewerts S. 208); b) Glosse: ouchont meront augete dotem [, et munera postulate, Gen. 34,12] Thoma, Glossen S. 14,18.
Abl. ouhhunga.