Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nusta st. sw. f.
st. sw. f.; vgl. an. nist, nisti. — Graff II,1106.
nusta: nom. sg. Beitr. (Halle) 86,397,141 (Wolf. Wiss. 50, 9. Jh.). Nc 789,25 [107,12].
Eindeutig schwach: nustun: acc. pl. Gl 1,272,14 (Rd). — Verschrieben: nustum: acc. pl. Gl 1,272,14 (Jb). — Hierher vielleicht auch: nus::tiun: acc. pl. Gl 1,337,27 (Rb; -ch- ausrad., -n mit Ansatz zu m), im Ahd. Gl.-Wb. 6,446 als fraglicher Beleg unter nusca u. nustil, im Gl.-Wortsch. 7,150.152 unter nusca und nusta.
Eindeutig stark: nustâ: acc. pl. Nc 689,16 [3,19]. 1) eigentl.: Schleife, Schlaufe: nustun [quinquagenas] ansulas [cortina habebit in utraque parte, ita insertas, ut ansa contra ansam veniat, et altera alteri possit aptari, Ex. 26,5] Gl 1,272,14. nusta vel genus tormenti [vestales incesti conpertae] ansa [petuntur incognita, Prisc., Inst. II,384,7] Beitr. (Halle) 86,397,141. 2) übertr.: a) Verbindung: du (Hymenäus) statist iro (der vier Elemente) ungelichen nusta . mit cotelichemo gehileiche. Daz chit . tu statist iro gehileih mit ungelichemo bande foves sacro complexu dissona nexa Nc 689,16 [3,19]; b) Umfassung: tu gesihest tir selba so du darachumest . uuio getan gefluhte die ringa binde . uuelih nusta sie umbehabee. Uuanda ultima spera . daz chit cęlestis spera . umbehabet tie andere olim disquirens . s. eras . quid torqueat nexos orbes . nunc presul . i. magistra . ipsa dabis causas . i. leges raptibus . quae circos textura . i. compositio liget aspicies . quae nexio claudat [vgl. .i. abside planetarum, Rem.] Nc 789,25 [107,12]. 3) Goldplättchen (? oder Gll.-Verschiebung u. zu 1): nus::tiun [fecit (Bezaleel) igitur superhumerale de auro ... inciditque] bracteas [aureas, et extenuavit in fila, ut possent torqueri cum priorum colorum subtegmine, Ex. 39,3] Gl 1,337,27 (oder ist von lat. filum ‘Schlinge’ als Bezugswort auszugehen (?), so Gl.-Wortsch. 7,150).
Abl. -nusten.
Vgl. nusca.