Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nuog adj.
adj., mhd. nuoc; mnd. nôch, mnl. noech; afries. nōch adv.; an. nógr. — Graff II,1005. []
nuoc: Grdf. Gl 2,142,3 (vgl. Frank, Glossen S. 39. 66,63; kifagonuoc Steinm.); nuog: dass. 93,1 (Würzb. Mp. th. f. 146, 9. Jh.); zu evtl. erspartem gi- s. u.
genug, nur unflektiert: a) als nachgestelltes Adv.: kifago nuoc [ut ... gubernent subiectas sibi ecclesias earumque moderamine curaque] contenti [sint, Conc. Ant. XXCVIII p. 126] Gl 2,142,3 (vgl. Frank, Glossen S. 39. 66; vielleicht wegen des vorausgehenden gi- aus ginuog verkürzt, s. b; anders Frank a. a. O. S. 227, die Zweifachglossierung von contentus ‘zufrieden’ annimmt); b) in der Fügung nuog gituon (vielleicht wegen des verbalen gi- aus ginuog gituon verkürzt, vgl. ?nuhtsamî u. ?nuhtsamithi as.) jmdm. Genüge leisten: nuog ci gituonne [quod si (episcopus) conventus litteris tacuerit ...,] satisfaciendum [esse populis (im Wunsch nach einem neuen Bischof), ut veniant ex vicina provincia episcopi, et ordinent episcopum, Conc. Sard. V, PL 67,178] Gl 2,93,1.