Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
nothklage f.
nothklage , f. , mhd. nôtklage, klage der noth, wehklage: der stunden einiu oder halbiu die neme der mensche sô er betrüebet sî unde trücke die betrüebede in sîn herze, alsô daʒ er nieman gebe ze kennende nôtclage wan gotte aleine. pred. u. sprüche deutscher mystiker, zeitschr. f. d. alt. 8, 217; dô im zergienc sîn nôtklage. passional 69, 84 Köpke; nhd. noth-, klageschrei: so darfst du schwören, dasz die jungfrau dir ohne die nothklage gefolgt ist ( vorher nothschrei, nachher klageschrei). Freytag ahnen 2, 386 ; rechtlich, die einer genothzüchtigten person zustehende klage wider den nothzüchti…