Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nahtlioht st. n.
st. n., mhd. nahtlieht, nhd. nachtlicht; mnd. mnl. nachtlicht; vgl. afries. nachtliāchtene f. — Graff II,147.
naht-lioht: acc. sg. Gl 1,482,10 (M); -lioth: dass. 9/10 (M; zu -th statt ht vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 154 Anm. 6); -lieht: acc. pl. Nc 692,22 [6,19].
während der Nacht brennendes Licht: nathvuahhun (ł) nahtlioth [quia hunc librum (sc. das Buch Judith) ... in numero sanctuarum scriptuarum legitur computasse ... huic unam] lucubratiunculam (1 Hs. noch übergeschr. a lumine, vgl. Davids, Bibelgl. S. 79,125) [dedi, Judith, Prol.] Gl 1,482,9/10 (5 Hss. nur nahtuuahha, 1 Hs. nahtuuahta; hier ist vielleicht neben dem eigentl. Sinn auch an die Zeitdauer zu denken, die das Herunterbrennen eines Nachtlichts umfaßt; zum lat. Lemma vgl. auch Thes. VII,1745,54 f. s. v. lucubratio). so sago ich tir daz spel ... daz mih lerta diu Satyra . mih inchunnende samoso diu timberenten nahtlieht fone dero uuinterlichun duruuacho explicabo tibi fabellam ... quam edocuit Satyra comminiscens mecum lucernas marcescentes hiemali pervigilio Nc 692,22 [6,19].