Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nackot adj.
adj. (zum Nebeneinander von -ck- u. -hh- vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 145 Anm. 6 u. § 96 Anm. 5), mhd. nacke(n)t, nhd. nackt, nackend; mnd. nāket, nāken(t), mnl. naect, nake(n)t; afries. nake(n)d; ae. nacod; an. nøkkviðr; got. naqaþs. — Graff II,1015 f. s. v. nachat.
nacchet-: acc. sg. m. -en Np 36,27 (zu -cch- für -kk- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 225). — nacc-ot: Grdf. T 185,12 (2); -]et: dass. S 341,6. 342,9 (-kk-); nackot: dass. T 236,6; nom. pl. m. -]a S 315,23. — Mit einfachem Konsonant als Bez. der Gemination (vgl. dazu Franck, Afrk. Gr.2 § 115,7): nac-ot: Grdf. T 152,3. 6. O 2,22,21 (-k-); acc. sg. m. -]an T 152,4. 7; nom. pl. m. -]e O 4,2,24 (PV; -k-); -ed-: nom. sg. m. -]er S 132,133 (-k-); acc. sg. m. -]an 131,132 (-k-).
nahhut: Grdf. F 21,4; acc. sg. m. -]an S 204,11/12 (B).
Nicht eindeutig (zur Mehrdeutigkeit von -ch- vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 145 Anm. 6 u. § 173): nach-ot: Grdf. O 5,20,75 (zur Bezeichnung der Gemination vgl. Franck a. a. O.); nom. sg. m. -]er Gl 1,477,46 (M; zu -ch- als Bezeichnung der Geminate vgl. Matzel S. 140); acc. sg. m. -]an O 5,21,9 (vgl. Franck a. a. O.); -]on S 162,22; nom. pl. m. -]e O 4,2,24 (F); -et (zu -ch- als Bezeichnung des Reibelautes vgl. Schatz a. a. O.): Grdf. Nb 58,30 [48,29]; acc. sg. m. -]en 59,1 [48,30]. Nc 695,25. 763,18 [10,11. 79,19]; -]on Npw 36,27.
Mit n-Einschub in Anlehnung an das Part. Praes. (?): nahchenten: acc. sg. m. S 337,29 (Benediktb. Gl. u. B. II; vgl. auch u. a. mhd. mnd. mnl. nakent s. o., vgl. auch Heidermanns, Primäradj. S. 420; oder unter Einfluß des vorangehenden Adj. ellenden?); verstümmelt: n..: acc. sg. m.? F 21,7. 1) entkleidet, entblößt: diu dritta slahta (der Natter) ist, so diu den man gesihet nakedan, so fluhet siu in cum viderit nudum hominem S 131,132. alsamo ... Adam, unz er nakeder uuas in paradyso quando pater noster erat in paradiso nudus 132,133. azet die hungerenten, drenchet die durstenten, uuatet den nachoton nudum vestire 162,22 (vgl. Beitr. 63,286). ih gie demo almahtigen goto ... daz ih die ellenden nien geherbergote noh den nahchenten nie gewate so ih uone rehte solte 337,29. der ist salic, der dir behuttet sine gewate, daz er nieht naccet negange beatus qui custodit vestimenta sua, ne nudus ambulet 341,6. gast uuas enti ir ni antfengut mih. Nahhut endi ni dechhitut mih nudus et non operuistis me F 21,4, z. gl. St. T 152,6. truhtin huuanne kasahum uuir dih hungragan odo durstagan ... odo nahhotan ... endi ni anbahtitum dir quando te vidimus esurientem aut sitientem ... aut nudum ... et non ministravimus tibi? F 21,7, z. gl. St. 152,7. sum iungo folgeta imo, uuas giuuatit mit sabanu ubar naccot sequebatur eum amictus sindone super nudo T 185,12. Petrus ... mit dunichun bigurta sih (uuas uuarlicho nackot) erat enim nudus 236,6. er giduit (thaz thu weist), thaz thu nakot ni geist O 2,22,21. to du nachet keboren uuurte . do nam ih tih nacheten . unde alles tinges unehtigen cum produxit te natura nudum ex utero matris . suscepi te nudum et inopem omnibus rebus Nb 58,30. 59,1 [48,29. 30]. in (Merkur) sine bartenten hiefelin neliezen ... samodahten gan . unde anderesuuar nacheten . echert tie ahsela mit temo mantelline bedecchen indutum eum parva clamide . nudatum caetera Nc 695,25 [10,11]; ferner: S 204,11/12 (nudus). 315,23. T 152,3. 4. 185,12 (alle nudus). O 4,2,24. 5,20,75. 21,9. Nc 763,18 [79,19]. NpNpw 36,27; bildl.: ê ir dur die heilicheit der toufi zeme heiligen geloube chomot, fon den gewaten desse rehtes unte der guoti uuarend ir nakket iusticiae innocentiaeque vestibus eratis nudi S 342,9. 2) besitzlos (?): nachoter [(rex) tulit omnem substantiam eius. Tobias vero ... fugiens,] nudus [latuit, quia multi diligebant eum, Tob. 1,23] Gl 1,477,46 (7 Hss. bar; oder Vok.-Übers. u. zu 1 ?).
Abl. nackottag, nacketuom mhd., nackotôn.