Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
murd(i)ren sw. v.
sw. v., mhd. mürdern (vgl. Findebuch S. 252), nhd. mördern; mnl. mord(e)ren; ae. -myrðr(i)an; got. maúrþrjan. — Graff II,856.
murthirid: 3. sg. Gl 1,251,19 (K); murdrit: dass. 192,36. 251,19 (beide Ra).
ermorden: murdrit farslahit iugulat necat peremit Gl 1,192,36 (murden PaK). misdu murthirid uurkit sugillat strangulat 251,19.
Vgl. murdro; vgl. noch ?morderer mhd.