Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mahaltag st. m.
st. m., mhd. maheltac; ae. máldæg. — Graff V,359.
mahel-tage: dat. sg. W 53,4 (CFK). 14 (BCFK) [103,21/22. 105,10]; mahil-: dass. 4 (B) [103,21/22]. — ma-hel-daga: dat. sg. WA 53,4. 14.
Hochzeitstag: (ir iuncfrouuon) tuot uuara des cuninges Salomonis unte der coronon, da in sin muoter mit hat gezieret in sinemo maheltage unte in demo tage siner freuue egredimini ... filiae Sion, regem Salomonem in diademate, quo coronavit illum mater sua in die desponsationis illius, et in die laetitiae cordis eius [Cant. 3,11] W 53,4 [103,21/22]; — bildl.: iz gescah in sinemo maheltage, do er (Christus) imo selbemo mahelta mit demo uuidemen sines heiligen bluotes die ecclesiam [vgl. sed iam venisse gaviso horam sponsandi sibique ecclesiam sociandi, Expos.] W 53,14 [105,10].
Vgl. DRWb. 9,12.