Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mahalôn sw. v.
sw. v., mhd. mahelen, mehelen; vgl. afries. urmēlia (vgl. Holthausen, Afries. Wb.2 S. 70). — Graff II,651 s. vv. mahalôn u. mâlôn.
mahal-: 3. sg. -ot Gl 2,125,26/27 (M). MGh LL sectio I,V,2 p. 407,11 (nach Gl 2,353,26); 3. pl. -ont Gl 1,282,22 (Jb-Rd); mahelot: 3. sg. 2,125,25 (M, 6 Hss., darunter clm 6242, Hs. 9. Jh.).
Mit Kontraktion: mâl-: 1. sg. -on Np 49,8; 3. sg. -ôt Nb 58,26. 67,7 [48,25. 56,22]; 2. sg. imp. -o 58,16 [48,16]; 3. sg. conj. -oe 98,30 [85,24]; 3. pl. prt. -otôn 69,26 [59,4/5]; 3. sg. conj. prt. -oti 98,20 [85,15].
Hierher wohl auch: mahalon: 1. sg. Gl 2,161,2 (clm 6411, Hs. 9. Jh.; anders Gl.-Wortsch. 6,227 s. v. mahalen). 1) (jmdn.) (wegen etw.) anklagen, beschuldigen: a) mit Akk. d. Pers.: mahelot [designata sunt genera, de quibus ad clericatum pervenire non possunt, id est, siquis fidelis militaverit, siquis fidelis causas egerit, hoc est] postulaverit [, siquis fidelis administraverit, Decr. Inn. XXX p. 201] Gl 2,125,25. si quis liber alicui libero qui eum mallet (vgl. Habel Sp. 231) id est mahalot de qualicumque re, non dedignatur iustitiam facere [Lex Baiv. XIII,2 p. 407,11] MGh LL sectio I,V,2 p. 407,11 (nach Gl 2,353,26; zum Lat. vgl. a. a. O. S. 407,17. 19); — in Verbindungen: mahalôn fora fogate, mit umbi + abstr. Akk.: jmdn. beim Richter wegen etw. anklagen: malo mih fore souuelemo fogate du uuellest . umbe din guot . unde umbe din ambaht contende mecum quovis iudice . de possessione opum . et dignitatum Nb 58,16 [48,16]; — in thinge mahalôn jmdn. in der Gerichtsverhandlung anklagen: to si (Philosophia) in (Boethius) siechen fant sines muotes . unde er des Fortunam sculdigota . samoso er sia in dinge maloti Nb 98,20 [85,15]; — ferner: Nb 58,26. 67,7 [48,25. 56,22]; b) mit Akk. d. Pers. u. Nebens./indirektem Fragesatz: (pars) heizet relatio . daz chit uuiderechereda . also Samson uuiderecherta . sine sculde an Philisteos . to sie in maloton . ziu er in iro ezeske brandi Nb 69,26 [59,4/5]. sid si uuider in baz habe geuaren . danne uuider andere . ziu er sia maloe 98,30 [85,24]. vmbe diniu opfer neirrefso ih dih . uuanda ih nemalon dih . ziu du mir nebringest taurum pinguem . alde hircum optimum non super sacrificia tua arguam te Np 49,8 (Npw fragên); c) abs.: mahalon [curia] decurio (vgl. Mlat. Wb. III,129,33 f. s. v decurio ‘anklagen’) [decurias, Eut., Ars 450,16] Gl 2,161,2 (vgl. z. gl. St. auch Gl 2,677,66 s. v. thingôn). 2) die Richter (als Vermittler in einer Sache) anrufen: erruafant mahalont [si fuerit causa inter aliquos, et] interpellaverint [iudices, Deut. 25,1] Gl 1,282,22.
Vgl. DRWb. 8,1595 f. s. v. mahlen.