Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
luoge swv.
1. ohne zusatz. luoge! Griesh. pred. 1,96. luog! frgm. 23. c.
2. mit adverbien. si luogete dare Diemer 18,25.
3. mit untergeordnetem satze. nu luogent, daʒ ir verswigen sint Dioclet. 4564.
4. mit genit. si wolte ir dinges luogen und ir geverte schouwen troj. 144. b. dâ von wart geluoget wol der geste das. 54. a. vgl. 74. b.
5. mit präpos. durch daʒ loch si luogen began troj. 65. c. mitter minne luoget man dar in Diemer 3,15. vgl. Trist. 17440. tuo ûf daʒ herze dîn, lâ dise nôt lûgen drîn Pass. 68,43. lûgen in daʒ grab das. 374,43. des jungen böumelîns du war nim und luoge wol zuo im Dioklet. 994.
6. mit adverbialpräpos. an luogen troj. 4. c. Osw. 3303. umbe luogen H. zeitschr. 3,10. Hätzl. 2,6,45. ûʒ luogen myst. 290,17. vür luogen troj. 63. a.