Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
kundo
S883forakundo – kuning 884
(15. Jh.):
‚Beiname; agnomen‘(ae. cūþ-
noma). Determinativkomp. mit adj. VG und
subst. HG. S. kund1, namo. – kundnessîAWB f. īn-
St., nur im Abr (1,259,5 [Kb]) kunnessi:
‚Kennzeichen; indicium‘(mhd. kündnisse,
frühnhd. kündnis; ae. cȳđnes). Deadj. Bil-
dung. S. kund1, -nessî. – kundoAWB m. jan-St., im
Abr (1,64,6 [Pa, Kb]. 136,35 [Kb]) und MH:
‚Verkünder, Bote, Zeuge; angelus, annun-(as. -kundeo [in ur-
tiator [nuntium], testis‘
kundeo
‚Zeuge‘], mndd. kunde; mndl. conde;
afries. -kunda in orkunda
‚Zeuge‘). Primäre
Ableitung mit dem Fortsetzer des Suffixes
urgerm. *-i̯an-. S. kunden. Vgl. kundari. –
Ahd. Wb. 5, 489 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 495.
496. 656; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 687;
Schützeichel7 186; Starck-Wells 352; Schütz-
eichel, Glossenwortschatz 5, 379.