Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
krūd st. N. (a)
krūd , st. N. (a)
- nhd.
- Unkraut, Kraut
- ne.
- herb (N.)
- ÜG.:
- lat. zizania H
- Hw.:
- vgl. ahd. krūt (st. N. a, iz/az); anfrk. *krūd?
- Q.:
- H (830), ON
- E.:
- germ. *krūda-, *krūdam, st. N. (a), Kraut; s. idg. *gᵘ̯eru-, *gᵘ̯erHu-, Sb., Stange, Spieß (M.) (1), Pokorny 479
- W.:
- mnd. krūt, N., Kraut; B.: H Nom. Sg. crud 2522 C, 2547 C, Akk. Sg. crud 2556 C, 2559 C, Nom. Pl. crud 2409 M C; Kont.: H lôsian that crûd thanan 2559
- L.:
- Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes 2, 481b (krūt), Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 54, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, S. 227
- Son.:
- ehemaliger iz/az-Stamm, Sievers, E., Heliand, 1878, S. 455, 17, Niedersächsisches Ortsnamenbuch 3, 248 (z. B. Krautneindorf)