Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kôsa st. f.
kôsa st. f. , mhd. kôse, kœse st. f. n. ; afries. kase; ae. céas; aus lat. causa. — Graff IV,505. chos-: dat. sg. -o Gl 2,749,36; dat. pl.? -un 48 ( beide clm 18547,2, 11. Jh. ). — kosa: nom. sg. S 68,40 ( Musp. ). 1) Rede, Gespräch: choso [ iam vero in verbis et ] confabulatione [ eius quanta gravitas, quanta dignitas erat, Sulp. Sev., Mart. 25 p. 135,17 ] Gl 2,749,36. chosun [ hesterna die, cum ad me plerique monachi venissent, inter ] fabulas [ iuges longumque sermonem mentio incidit libelli mei, quem de vita beati viri Martini episcopi edidi, ders., Ep. I p. 138,4 ] 48. 2) Streitsache: der…