Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
köthen adj.
köthen , adj. , bair., von erde, lehm oder thon, z. b. ein köthener milchnapf, irdener, köthene tenne, von lehm. Schm. 2, 344 , s. DWB koth II, 4. dasselbe ist bei Maaler 239 a kaatin, luteus, kaatin werk, aus kaat und lätt gemachet, s. DWB kothwerk , bei Frisius 788 a ein kätine wand, luteus paries.