Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
kennelīn st. N.
kennelīn , st. N.
- nhd.
- „Kännlein“, kleine Kanne
- Vw.:
- s. altār-*, mische-
- Q.:
- Ammenh, Chr, Crane (vor 1267), StRMünch
- E.:
- s. kanne
- W.:
- nhd. Kännlein, N., Kännlein, Kännchen, DW 11, 168
- L.:
- MWB 3, 205 (kennelîn), Lexer 106a (kennelīn), LexerHW 1, 1548 (kennelîn), LexerN 3, 269 (kennelîn), DRW