Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
keisur st. M. (a)?
keisur , st. M. (a)?
- nhd.
- Kaiser, Herrscher, Befehlshaber, Gebieter
- ne.
- emperor
- ÜG.:
- lat. augustus (M.) Gl, Caesar Gl, MF, NGl, O, T, imperator Gl, NGl
- Vw.:
- s. rom-, *weralt-
- Hw.:
- vgl. as. kêsur
- Q.:
- DH, Gl (2. Viertel 8. Jh.), MF, N, NGl, O, OT, T, WH
- E.:
- germ. *kaisar, st. M. (a), Kaiser, Herrscher; s. lat. Caesar, M., PN, Herrscher; weitere Etymologie unklar, vielleicht von lat. caesariēs, F., Haupthaar; vgl. idg. *kais-, Sb., Haar (N.), Pokorny 520
- W.:
- mhd. keiser, st. M., Kaiser, Bienenkönigin
- nhd.
- Kaiser, M., Caesar, Kaiser, DW 11, 36
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 5, 71 (kausur), ChWdW8 174b (keisar), ChWdW9 461a (keisar), EWAhd 5, 449
- Son.:
- Tgl01 = Sankt Pauler Lukasglossen (Sankt Paul, Stiftsarchiv 1/8) (4. Viertel 8. Jh.), Tgl14 = Glossen zum Echternacher Evangeliar (Paris, Bibliothèque Nationale lat. 9389) (2. Viertel 8. Jh.)