Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
karul st. m.
karul , -al st. m. ; zu -ul ( frk.-alem. ), -ol ( bair. ), -al vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 98. — Graff IV,464. kar-ol: nom. sg. Gl 1,717,64 ( 2 Hss., darunter Brüssel 18723, Gll. 10. Jh.; c-). 2,410,20. 5,16,57 (c-); gen. sg. - ] es 23. — kar-al: nom. sg. Gl 4,310,1 ( Zürich Rhein. 99 a, 9. Jh.; c- ; r aus l korr., Steinm. ); -el: dass. 1,272,10 ( JbRd ). Gefäß, Schüssel, Schale: a) allgem.: karol [ est et olla fictilis gravisque et ampla argentea est ] parabsis ( vas est quadrangulum ) [ Prud., Epil. 18 ] Gl 2,410,20; in einem Bilde: copfes karoles sulcicar [ vae vobis scribae, et pharisaei hypoc…