Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
irbrestan st. v.
i r- brestan st. v. , mhd. erbresten, nhd. erbersten; vgl. ae. áberstan. — Graff III, 273. Praes.: er-pristit: 3. sg. Gl 1,363,23 ( Rb, lat. fut. ex. ). Praet., mit Übertritt zu den st. Verben IV: ar- prahastun: 3. pl. Gl 1,363,48 ( Rb, z. Schreibung -aha- für -â- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 248 ). hervorbrechen, intrans.: a) von Blüten aus der Knospe: uuahsantem kimmom arprahastun pluamun turgentibus gemmis eruperant ( Hs. erupebant, aus erūpebant? ) flores [ Num. 17,8 ] Gl 1,363,48; b) von Tönen: laut und durchdringenderschallen: kaslizzaner ch l inganter erpristit [ si autem prolixior atque ] c…