Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
in(t)neman st. v.
st. v., mhd. entnemen, nhd. entnehmen; mnl. ontnemen; got. andniman. — Graff II,1063.
Praes.: ant-nimit: 3. sg. Gl 1,44,7 (Pa); en-: dass. ebda. (K).
Praet.: in-namin: 3. pl. conj. Gl 1,753,12 (M,5 Hss.). 1) etw. an sich nehmen, Glosse: antnimit adsumit Gl 1,44,7. 2) etw. wegnehmen, Glosse: innamin [cum anchoras] sustulissent (Hs. abstulissent) [committebant se mari, Acta 27,40] Gl 1,753,12 (1 Hs. neman).