Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ingagansezzen sw. v.
sw. v., mhd. engegensetzen (vgl. Findebuch S. 85), nhd. entgegensetzen; afries. ajēnsetta. — Graff VI,301.
inkagan-sez-: 3. pl. -ent Gl 1,222,11 (R); ingagan-: 3. sg. 2,301,21 -it (M); 3. sg. conj. -e 1,567,57 (M, 3 Hss.; 1 Hs. -z- korr. aus c); -i 59 (M).
Verschrieben: ingagan-heze: 3. sg. conj. Gl 1,567,58 (M); ingangan-seze: dass. 58/59 (M, zweites -g- korr. aus s).
Unsicher, ob als silbische Teilübers. mit zu ergänzender Verbalform hierher, oder zu ingagan adv. (? Vgl. 4): ingein: inf.? Mayer, Griffelgl. S. 75,313 (Vat. Ottob. lat. 3295, Gll. 9. Jh.?). 1) etw. jmdm. (jmds. Augen?) gegenüber (hin- oder auf-)stellen: ingagansezit [ecce omnipotens deus ... ubique exempla suae misericordiae] opponit [Greg., Hom. II,25 p. 1552] Gl 2,301,21. 2) jmdm. etw. (eine Handlung) entgegensetzen: ingaganseze [non contendas cum viro locuplete, ne forte] contra [te] consistat (Hss. contra consistat, vgl. Sab. 2,435 Anm.) [litem tibi, Eccli. 8,2] Gl 1,567,57 (1 Hs. dâ(r)ingegen). 3) Glossenwort: inkaganuuerfant inkagansezent obiciunt opponunt Gl 1,222,11. 4) unsicher, ob hierher (s. Formenteil): ingein [nulli sacerdotum suos liceat canones ignorare, nec quiquam facere quod patrum possit regulis] obviare [Halitg., De vitiis V,16] Mayer, Griffelgl. S. 75,313 (bei kontextgerechter Übers. wäre statt trans. ingagansezzen ein intrans. Verb mit der Bed. ‘entgegenstehen’ oder ‘zuwiderlaufen’ zu erwarten; Mayer a. a. O. übers. lat. obviare mit ‘entgegengesetzt sein’).
Vgl. gagan-, geginsezzen.