Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
imparatus
imparatus (inp-), -a, -um. non (prae)paratus, impraeparatus – unvorbereitet, ungerüstet : Trad. Frising. 23 p. 51,19 (a. 765) ne nos inprovisa mors subito ... in-os inparatos inveniat. Capit. reg. Franc. 33,34 si quis ... se in-um inparatum (sc. militiae) esse dixerit et praeterierit mandatum, ad palatium perducatur. Epist. var. II 5 praef. p. 305,23 ne, dum regulares monachi venerint ..., in-iores inparatiores (-iores imparatiores var. l. ) vos (sc. abbatem) inveniant eqs . Abbo Flor. calc. 2,2 ut nunquam ille (defensor veritatis) securitate torpeat, ne in-um inparatum inimicus opprimat. al .…