Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
huotil
huotesnuorAWB ? f. i-St., Gl. 3,191,20 (An- fang des 13. Jh.s): ‚Hutschnur; redimicula‘ (nhd. Hutschnur; mndd. hōtsnōr). Zusam- menrückung mit subst. VG und HG. S. huot, snuor. – huotilAWB m. a-St., Gl. 3,357,65 (spätes 12. Jh.): ‚Haube; rigula‘. Ableitung mit di- minuierendem l-Suffix (vgl. Krahe-Meid 1969: 3, § 87, b4). S. huot, -il. – Ahd. Wb. 4, 1406; Splett, Ahd. Wb. 1, 415. 891 (Ansatz huotasnuora); Schützeichel6 171; Starck- Wells 295; Schützeichel, Glossenwortschatz 4, 465.